Internationaal beleid

Of het gaat lukken om seksuele zelfbeschikking voor iedereen te realiseren valt of staat met de medewerking van wereldleiders en regeringen. Keuzevrijheid rond seksualiteit en het krijgen van kinderen staat al sinds 1994 op de internationale agenda. Tijdens de internationale conferentie die toen gehouden werd, stelden 179 landen een gezamenlijk plan op om keuzevrijheid en toegang tot informatie en zorg voor iedereen mogelijk te maken. Ook in latere bijeenkomsten zijn deze afspraken opnieuw onderstreept. Onlangs nog tijdens de World Summit in 2005 in New York. Helaas moeten we ook constateren dat afspraken niet altijd even goed worden nagekomen.

Tekort aan financiering
Al in 1994 werden beloften gedaan over financiering die nodig is voor het realiseren van seksuele zelfbeschikking voor iedereen. De rijke landen - donorlanden - zegden toe om het benodigde geld hiervoor beschikbaar te stellen. Op enkele uitzonderingen na, is geen van deze landen die belofte nagekomen. Het gevolg is o.a. een groot tekort aan anticonceptiemiddelen in ontwikkelingslanden.

Onvolledige voorlichting
Om religieuze of culturele redenen worden jongeren vaak niet of onvolledig voorgelicht. Met name de Bush regering wil het liefst dat jongeren alleen wordt verteld dat zij niet aan seks mogen doen voor het huwelijk. Onder druk van Amerikaans geld gaan steeds meer landen over op deze zogenaamde "Abstinence-only" voorlichting. Uit onderzoek blijkt dat deze manier van voorlichting niet werkt. 

Ban op condooms
Ondanks de enorme aidsproblematiek in de wereld, blijft het Vaticaan streng tegenstander van condooms. Het verkondigt zelfs onwaarheden over condooms. Bijvoorbeeld dat er gaatjes in zitten. Niet alle katholieke leiders zijn het met deze stellingname eens, maar de officiële leer van het Vaticaan is nog altijd anti-condoom.

Beperkte toegang tot anticonceptie
In veel ontwikkelingslanden drukt de heersende moraal zwaar op jongeren en vrouwen. Zo kunnen jongeren of ongetrouwde stellen vaak geen anticonceptiemiddelen krijgen. Die zijn alleen voor getrouwde paren.

Onveilige abortus
In veel landen is abortus niet legaal. Een vrouw die, mede door gebrek aan voorlichting en anticonceptiemiddelen, met een ongewenste zwangerschap geconfronteerd wordt, is genoodzaakt haar toevlucht te zoeken in een illegale, vaak onveilige abortus. In veel gevallen leidt dit tot ernstige verminking of overlijden van de vrouw. Toegang tot veilige abortus is een belangrijk onderdeel van seksuele zelfbeschikking.