Reproductieve Gezondheid voor Iedereen

>> Achtergrond
>> Voor de pers
>> Organisaties

'Reproductieve Gezondheid voor Iedereen' of 'Reproductive Health for All' is een beleidbeïnvloedings- en bewustwordingscampagne voor het bevorderen van universele toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid als sleutel tot het bereiken van de Millenniumdoelen. De campagneorganisaties willen deze boodschap overbrengen aan politieke besluitvormers, maatschappelijke organisaties en betrokken burgers. De campagne loopt van 2008 tot maart 2011 in Duitsland, Nederland, Oostenrijk, Polen en Spanje.

De Millenniumdoelen
In september 2000 beloofden de Verenigde Naties zich in te zetten voor het bestrijden van armoede, voor het verbeteren van de gezondheid en voor het bevorderen van vrede, mensenrechten en een duurzaam milieu. 189 VN-landen schaarden zich achter acht specifi eke, meetbare en haalbare Millenniumdoelen. Voor 2015 moeten de volgende doelen zijn gerealiseerd: minder honger, beter onderwijs, gelijke rechten voor vrouwen en mannen, minder sterfte onder moeders en kinderen, betere gezondheidszorg, een beter milieu en eerlijke handelsvoorwaarden.

Sleutel tot minder armoede
Een goede seksuele en reproductieve gezondheid is cruciaal om de Millenniumdoelen te bereiken. Vrouwen die toegang hebben tot goede anticonceptiemiddelen en pre- en postnatale zorg, kunnen hun zwangerschappen beter plannen en lopen minder risico’s bij de bevalling. Dat vermindert de sterfte in de kraamtijd, maar ook het aantal abortussen en geslachtsziekten, waardoor de gezondheid van moeders verbetert (Millenniumdoel 5). Als vrouwen een volgende zwangerschap met minstens twee jaar kunnen uitstellen, daalt ook de kindersterfte met maar liefst 45 procent (Millenniumdoel 4). Het gebruik van condooms voorkomt
bovendien dat mannen en vrouwen besmet raken met hiv/aids en andere geslachtsziekten (Millenniumdoel 6).
Maar niet alleen deze drie Millenniumdoelen zijn gebaat bij een goede seksuele en reproductieve gezondheid. Ook de doelen die niet direct aan gezondheid zijn gerelateerd, worden eerder bereikt. Meisjes die zwangerschap kunnen voorkomen, gaan langer naar school (Millenniumdoel 2). Als vrouwen tijdens en na hun zwangerschap gezond blijven, hebben zij meer tijd en mogelijkheden om in hun eigen onderhoud te voorzien (Millenniumdoel 3). Kleinere gezinnen hoeven minder kinderen te voeden met hun inkomen, waardoor de armoede afneemt (Millenniumdoel 1). Als in een land de bevolkingsgroei afneemt, is er per saldo meer schoon drinkwater en landbouwgrond per inwoner beschikbaar (Millenniumdoel 7). Vooral in de minst ontwikkelde landen zijn een slechte gezondheid en snelle bevolkingsgroei belangrijke obstakels voor armoedebestrijding. Als mensen de kans krijgen hun seksuele en reproductieve gezondheid te verbeteren, zal dat over de hele linie uiteindelijk leiden tot een hoger welvaartsniveau en een duurzamere bevolkingsgroei.

Geen toegang tot moderne middelen
Naar schatting 200 miljoen vrouwen hebben geen toegang tot
moderne middelen om zwangerschap te voorkomen of uit te stellen. Een derde neemt daarom zijn toevlucht tot traditionele methoden, twee derde gebruikt niets. In de armste landen is onveilige seks de op een na gevaarlijkste risicofactor voor invaliditeit en overlijden.
Wereldwijd worden jaarlijks 190 miljoen vrouwen zwanger.
De volgende cijfers daaromtrent spreken boekdelen:

  • 76 miljoen zwangerschappen zijn niet gepland.
  • 45 miljoen vrouwen ondergaan een abortus.
  • 9 miljoen abortussen worden onveilig uitgevoerd.
  • meer dan een half miljoen vrouwen sterven door
    complicaties bij zwangerschap en bevalling.
  • 340 miljoen mensen lopen een geslachtsziekte op.

Waar het aan ontbreekt
Seksuele en reproductieve gezondheid is in principe haalbaar voor iedereen. Dat wordt wereldwijd erkend. In 1994 werd deze doelstelling voor het eerst geformuleerd op de internationale conferentie over bevolking en ontwikkeling in Caïro. In 2006 werd dit doel rechtstreeks gekoppeld aan het bereiken van de Millenniumdoelen.
Maar haalbaar of niet, er is politieke wil en geld voor nodig om seksuele en reproductieve gezondheid voor iedereen te realiseren. De praktijk leert dat het daaraan ontbreekt. In 1995 gaven internationale donoren nog 723 miljoen US dollar uit aan ‘family planning’. In 2007 bedroeg de internationale steun voor anticonceptie en condooms slechts 223 miljoen dollar, terwijl er minstens 873 miljoen dollar nodig was. (Bron: UNFPA rapport over donor support, 2007). Het beetje vooruitgang dat sinds 1994 is geboekt, dreigt bovendien te worden ondermijnd door de conservatieve invloed van politieke, religieuze en culturele machthebbers.

Wat we proberen te bereiken
Investeren in seksuele en reproductieve gezondheid in ontwikkelingslanden is een belangrijke voorwaarde voor het bereiken van de Millenniumdoelen. Het is een duurzame en rendabele manier om ontwikkelingsgeld te besteden, omdat het raakt aan alle aspecten van economische en sociale ontwikkeling, zowel op gezinsniveau als binnen de samenleving als geheel.
Binnen het Europees ontwikkelingsbeleid is de universele toegang tot seksuele en reproductieve gezondheid een belangrijk onderwerp. De afgelopen jaren speelde de Europese Unie een cruciale rol in onderhandelingen op dit terrein. In de huidige wereldsituatie is sterk Europees leiderschap essentieel om vooruitgang te boeken en het conservatieve tij te keren. Alle 27 Europese lidstaten moeten daarom de politieke afspraken over seksuele en reproductieve gezondheid nakomen. In heel
Europa moeten politici en maatschappelijke organisaties zich hard maken om het belang van seksuele en reproductieve gezondheid binnen ontwikkelingssamenwerking te onderstrepen. In de Europese lidstaten waar ontwikkelingssamenwerking relatief nieuw is, moeten maatschappelijke organisaties de kans krijgen hun capaciteit op te bouwen.

Voor de pers

Persberichten

Oudere persberichten zijn te vinden in het archief.

Database

Publicaties

De organisaties
Consortiumleider:

Consortiumleden:

Deze campagne wordt mede mogelijk gemaakt door de Europese Unie. De opvattingen in dit artikel weerspiegelen niet per se die van de Europese Commissie.

Naar boven